Indyjska Kosmologia 4

Polarna Enigma

Niemiecki związek z „Obcymi mocami” przed i podczas II wojny światowej pozostaje kwestia koniunktury i spekulacji dopuki nie zostanie znalezione lub upublicznione więcej dokumentów. Zastanawiające stwierdzenie zostało wypowiedziane przez Admirała Dönitza podczas procesu w Norymberdze efektem czego było, że Rzesza posiadała „niewidoczne fortyfikacje w środku wiecznego lodu”, interpretowane przez wielu jako wskazówka pozostałości tajnej bazy nazistów koło Bieguna Południowego.

W związku z tym pewne intrygujące wskazówki mogą być czerpane z ustalonych wydarzeń. Pod koniec 1946 roku, zaledwie rok po zakończeniu wojny, gdzie raportowano o”duchach rakiet” przez OSS (prekursora CIA) w Szwecji, sekretarz obrony USA James Forrestal zlecił operację High Jump(Wysoki Skok) wysyłając na Antarktydę dużą armadę, składającą się z dwóch dużych okrętów, amfibii Statku Dowodzienia, USS Mount Olympus i lotniskowca USS Morze Filipińskie, 13 pomocniczych statków, 2 wodolotów, 15 innych samolotów, 6 śmigłowców, cała załoga liczyła 4700 ludzi, dowodzona przez pioniera polarnych eksploracji, admirał Richarda Byrda.

Operacja, zaskakująco duża i dobrze uzbrojona jak na „naukową” misję w niezamieszkanej części świata, która miała trwać, aż do końca 1947 roku, ale na początku marca została nagle przerwana po spotkaniu z czymś niespodziewanym i niepokojącym. W sekretnym dzienniku admirała Byrda odnotowano, wydanego 24 grudnia 1956, który się ukazał kilka lat po jego śmierci w dniu 11 marca 1957 roku. Nie było do tej pory potwierdzenia jego autentyczności, ale niektóre zagadkowe wypowiedzi Byrda z drogi powrotnej z Antarktydy, nadają mu wiarygodności.

Wywiad Byrda z dziennikarzem Lee von Atta z INS (International New Service) i przeprowadzony w chilijskiej gazecie El Mercurio 5 marca 1947 roku brzmi następująco: „Admirał Byrd ostrzegał dziś o konieczności podjęcia środków
zapobiegawczych w USA przed możliwością inwazji przez wrogie statki powietrzne pochodzące z rejonów polarnych”. Na temat przyczyn zakończenia wyprawy sześć miesięcy przed wyznaczonym terminem, powiedział: „Najważniejszą obserwacją i odkryciem dokonanym tam była obecna sytuacja polityczna, ponieważ odnosi się ona do bezpieczeństwa USA” i wzywał do „postawmy nasz kraj w stan gotowości i czujności. Zostawiliśmy ten region po dokonaniu ważnych odkryć geograficznych”.

Biorąc pod uwagę, że USA było w tym czasie jedynym posiadaczem energii jądrowej – ZSRR sprawi niespodziankę w sierpniu 1949 roku przez detonację własnej bomby atomowej – i absolutnym zwycięzcą niedawnego konfliktu globalnego, podczas gdy większość świata, w tym Europa Zachodnia, Chiny,Japonia i ZSRR, leżała w gruzach lub jeszcze pod rządami kolonialnymi lub okupacją amerykańską, ostrzeżenie wydane przez Byrda nie jest łatwe do wytłumaczenia. Związek Radziecki stał się nowym wrogiem, ale Ameryka nie musiała się jeszcze obawiać perspektywy bombowców Armii Czerwonej aż do czasu wyprawy na Biegun Południowy w drodze do Ameryki Północnej a Pentagon miał więcej niż wystarczająco środków, aby odeprzeć każdy „bolszewicki” nalot.

Według wszelkiego prawdopodobieństwa, Byrd miał na myśli wyraźne i realne niebezpieczeństwo, które nie było związane ze Zwiazkiem Radzieckim a którego nie mógł publicznie identyfikować. Jeśli przyjmiemy, że jego tajny dziennik był prawdziwy, to musimy wierzyć, że według jego własnych słów, latając nad Antarktydą z Podstawowego Obozu „Little America IV(Mała Ameryka IV)” nad Zatokę Whales, 2 lutego 1947 roku został „przechwycony” i eskortowany przez „Dysk w kształcie łodzi”, która zabrała go do rozległego podziemnego ośrodka, zwanego „Domeną Arionni”, gdzie spotkał się z liderem tajemniczej skandynawsko wyglądającej grupy ludzi, którzy mówili po niemiecku z angielskim akcentem i którzy ostrzegali go o problemach stojących przed ludzkością w przyszłych dekadach. Byrd w kolejnych zapisach swojego dziennika mówi, że po powrocie do USA, złożył tajne konta Forrestal i był przsłuchiwany w Pentagonie przez sześć i pół godziny 11 marca 1947 roku.

Wzrastająca Obecność

Rok w którym odnotowano niepodległości Indii i Pakistanu, utworzenie Izraela i kilku innych międzynarodowych zmian był szczególnie urozmaicony na froncie „Obcy”.Powszechnie wiadomo, że w czerwcu tamtego roku, trzy miesiące po powrocie Byrda, wiele amerykańskich gazet prowadziło sprawozdanie lotnika Kennetha Arnolda z obserwacji eskadry w kształcie półksiężyca „latające skrzydło” cichym poślizgiem „jak spodka” w powietrzu nad State of Washington z szybkością 1200 mil na godzinę. Był bardzo wiarygodny świadkiem i ekspertem tak, że jego świadectwo niezostało
zakwestionowane z uwagi, że nie było jeszcze oficjalnej polityki zaprzeczania relacji o UFO.

Między 4 i 6 lipca, jedna lub więcej jednostek, najwyraźniej w kształcie półksiężyca, jak również rozbitkowie, wylądowali lub zostali sprowadzeni na pustynie w Nowym Meksyku w pobliżu Roswell na obszarze Los Alamos, White Sands i Alamo Gordo (centrum trwającego wciąż Manhattan Project), rzogłoszonego przez miejscowego rzecznika armii, głośne w prasie oraz radiu, wywołując poruszenie w ramach rządu USA, który natychmiast wydał dyspozycje zainteresowanym władzom wojskowym do wydawania zaprzeczenia dokonując przez Executive Order(zarządzenie wykonawcze) przejście na drakońską i tajną ustawą Bezpieczeństwa Narodowego jesienią. Czy przypadkiem, czy nie, Forrestal w dzienniku pomija 3000 stron dzień po dniu, okres od 3 do 14 lipca całkowicie. Kolejne alarmy o UFO i „wypadki” były następnie przedmiotem tej samej mikstury z trudem ukrywanych alarmów i surowej cenzury.

We wrześniu Dowództwo Strategicznych Sił Powietrznych wysłało bombowce B-29 na misję do Arktyki, opierając je na bazach w Fort Richardson, Alasce, prawdopodobnie w odpowiedzi na ostrzeżenie Admirała Byrda o niebezpieczeństwie ataku z biegunów. Podobnie jak w zapisach z operacji High Jump, cele i wyniki tej misji zostały sklasyfikowane.

Niecałe dwa lata później, okoliczności załamania nerwowego Forrestala i śmierć wskutek samobójstwa w tajemniczych okolicznościach, które nigdy nie zostały odpowiednio zbadane, podczas 24-godzinnej wachty w Szpitalu Marynarki Wojennej Bethesda, wsparcie dla teorii o dużym i złowieszczym sekrecie, którego można podejrzewać amerykańskich
przywódców w czasie wojny i przynajmniej częściowo odkryte przez Byrda podczas High Jump misji na Antarktyki. Sekret została zachowany, ponieważ niektóre osoby i agencje rządowe USA, posiadają pewne ilość poszlak dostępnych w ogólnodostępnych rejestrach. Zostało to ustalone przez biografów, że ex-sekretarz obrony był pod dużym naciskiem 28 marca 1949 roku, prezydent Truman zdymisjonował go, w tym czasie sekretarz Sił Powietrznych, Stuart Symington powiedział mu coś w zaufaniu, co wydaje się, że pchnęło go „na krawędź”. Już następnego dnia Forrestal został przewieziony do domu przez przyszłego sekretarza obrony Roberta Lovetta na Florydę pod wojskowym nadzorem, umieszczony pod opieką psychiatrów Marynarki Wojennej, którzy intensywnie go leczyli, a następnie sprawdzany w Bethesda 2 kwietnia, tak jak w szpitalach; jego dziennik został przekazany do Białego Domu na polecenie Trumana.

Richard Dolan, w swoim szczegółowym rozdziale dotyczącym śmierci Forrestala zawartym w swojej książce “UFOs and the National Security State – Part I”, zauważa, że bardzo niewiele osób mogło się z nim spotkać (jego brat Henryk musiał zwracać się wielokrotnie o pozwolenie na odwiedziny) i nawet jego wspólni religijni wyznawcy byli w niewytłumaczalny sposób trzymani z daleka przez ochronę z Navy nadzorującą jego opiekę (Forrestal był praktykującym katolikiem). Z drugiej strony, Truman, jego sukcesor w Departamencie Obrony Louis Johnson, jego stary wróg Stuart Symington i kilku innych wysokich urzędników państwowych wzywali go do siebie, choć nie prosił ich o spotkanie. Truman był wyraźnie zaniepokojony ewentualnymi nierozpoznanymi dokumentami lub zapisami, które mogły być przechowywane przez jego byłego członka gabinetu, a w sierpniu 1949 roku, Louis Johnson wysłał mu poufną notatkę, by go uspokoić, że nie nagrań lub innych dokumentów dotyczących rozmowy Trumana z Forrestalem. Forrestal stał się więźniem US Navy (amerykańskiej marynarki wojennej). Wydaje się, że celem rządu było zapobiegnięcie ujawnieniu przez byłego członka gabinetu, który zakończył swoje życie(z czyjąś pomocą) 22 maja 1949 r. w nocy przed zabraniem go do domu przez jego brata.

Nawiasem mówiąc jednym z kuzynów sekretarza Sił Powietrznych Stuarta Symingtona jest nie kto inny jak Fife Symington, który jako gubernator Arizony, 13 marca 1997 był jednym z tysięcy zaskoczony świadków spektakularnego przelotu tzw. „Świateł nad Feniks(Phoenix)”, opisanego jako ciche przejście 2000 do 3000 metrów szerokości skrzydła
w kształcie delty, czarny matowy statek z rzędami olśniewających świateł, nad miastem. Po próbach ośmieszenia tej obserwacji na konferencji prasowej przez jednego z jego pracowników, który założył „maskę Szaraka”, rok później Symington, kiedy nie pracował już jako urzędnik, przeprosił i szybko uznał nagranie z kamery w Washington DC National Press Club że to, co widział było rzeczywiście „jakaś formą obcego statku kosmicznego”. „Czynnik ET” zdaje się nie działać z pokolenia na pokolenie w niektórych rodzinach.

Istnieje oczywiście wiele bardzo poufnych informacji, do których Forrestal musiał mieć dostęp, i które mogły być przyczyną niepokoju Trumana, w przypadku wypowiedzi tego pierwszego, intrygującym tropem jest generał Arthur Exon, były dowódca Powietrznej Bazy Wright Patterson w 1990 roku, gdzie stwierdził, że Stuart Symington był członkiem „Unholy 13”, które kontrolowało politykę w rządzie związaną z UFO. Ta grupa jest prawie na pewno „powyżej ściśle tajne” MJ-12 lub Komitet Majestic, podobno mianowany przez Trumana i Forrestala zarządzał sytuacją obcych, w której siedział Forrestal.

Wyczerpujący zbiór solidnych i potwierdzonych doniesień o obserwacjach i spotkaniach obcych zebranych od 1947 roku do dziś zajęłoby wiele książek (które zostały już napisane), wspomnimy tylko i krótko o kilku z najbardziej niepodważalnych. Ważne jest, aby wskazać, jak już zauważyliśmy wcześniej, że od połowy II wojny światowej, Amerykanie rozpoczęli nie tylko ściśle tajny niebotycznie drogi Projekt Manhattan (w Oak Ridge Laboratory zużywano jedną szóstą całej energii elektrycznej wyprodukowanej w latach wojny w USA), ale także na skomplikowany program, pozyskiwania wszystkich zaawansowanych badań i technologii, które znajdowały się w III Rzeszy, przez JIOA (Joint Intelligence Objectives Agency). Setki „Nazi”, naukowców i inżynierów zostało zidentyfikowana i wyodrębniona w celu transferu do USA w przekonaniu, że mogą oni wnieść nieoceniony wkład w amerykańską machinę wojenną, a także gospodarkę cywilną.

Nie mniej niż 86 inżynierów lotnictwa i 127 naukowców rakietowych, wśród nich von Braun i jego szef Dornberger, została wytypowana i skierowana przez Operation Lusty (tajne technologie Luftwaffe) łącznie około 1600 ludzi. Od 1945 r. byli oni przewożeni do USA po czym potajemnie przetrzymywani, często z naruszeniem Konwencji Genewskiej ponieważ Czerwony Krzyż nic nie wiedział o ich lokalizacji. Ponadto, w celu ominięcia ustawodawstwa amerykańskiego zakazującącego udzielania azylu osobom, związanym bezpośrednio z reżimem nazistowskim, tym, którzy mogli być pociągnięci do odpowiedzialności za zbrodnie wojenne dostarczono fałszywych dokumentów przez OSS.

Wysoki priorytet operacji znanej najpierw jako Overcast, a później jako Paperclip odzwierciedla hipokryzję lub przynajmniej moralną dwuznaczność, potężnego kompleksu wojskowego, który beztrosko ignorował prawa wewnętrzne
i międzynarodowe w celu osiągnięcia swoich celów, idąc śladami Projektu Manhattan koordynowanego przez dr.Vannevara Busha, założyciela i szefa tajnego Biura Badań Naukowych i Rozwoju (OSRD). Busha uważa się też za twórcę i szefa MJ-12, które zgodnie z klasyfikowaną korespondencją tamtego czasu była na wyższym poziomie tajności niż informacje o słynnej bombie atomowej.

Operacja Lusty posiadała i przechowywała w swoich Magazynach Sił Powietrznych w Wright Field, w stanie Ohio,(później w Wright Patterson AFB) ponad 16000 pozycji, o wadze 6200 ton, czarnej listy „obcych urządzeń” państw Osi, w większości związanych z aeronautyką i balistyką. Ponieważ nie było niezależnych sił US Air Force, organem nadzorującym było Wojskowe „Biuro Obcych Technologii” w Pentagonie. Później Pułkownik Philip J.Corso, wysoki oficer wywiadu, potwierdził w swoich pamiętnikach, że otrzymywał i przechowywał w biurze „technologię obcych” odzyskaną z przechwyconych latających dysków.

Nie można uciec od konkluzji, że hegemoniczne oraz paranoiczne Stany Zjednoczone, w wyniku największej wojny w XX wieku, szybko, dostosowały się do nowej konfrontacji, nie tylko z komunistycznym Związkiem Radzieckim, a następnie z Chinami, ale także z pozornie nie-ludzką światową agencją, pierwsi uwierzyli w jej istnienie na lub pod biegunami, które zdefiniowano jako poważne zagrożenie.

Prezydent Truman, obszernie informowany o obserwacjach i spotkaniach UFO przez jego oficera łącznikowego pułkownika Roberta Landry, musiał, podobnie jak wszyscy urzędnicy być poirytowany częstymi wizytami „nieznanych inteligentnych statków powietrznych” nad najbardziej newralgicznymi obiektami strategicznymi w kraju, w tym White Sands i instalacją Alamo Gordo.

POPRZEDNIA   GŁÓWNA   NASTĘPNA

1   2   3   4   5

Comments Off on Indyjska Kosmologia 4
%d bloggers like this: