Tajemnice ruskiej azbuki


Ruska azbuka to całkowicie unikalne zjawisko spośród wszystkich znanych rodzajów pisma literowego. Posiada ona cechę akrofoniczności, znaną nam wszystkim z dzieciństwa. Spośród podstawowych europejskich alfabetów tylko grecki, hebrajski i cyrylica posiadają w jakimś stopniu cechę akrofoniczności, ale tylko w naszej azbuce możemy zauważyć powiązania pomiędzy nazwami liter.

(JK) – „Aby nauczyć dziecko nazw, aby jest zapamiętało następujące po sobie kolory tęczy, robi się to w sposób akrofoniczny. Kiedy literze początkowej odpowiada jakiś kolor. Chodzi o skojarzenia. Czyli „każdy myśliwy pragnie wiedzieć gdzie siedzi bażant” czyli każdy – krasnyj (czerwony), ochotnik – oranżewyj (myśliwy, pomarańczowy), żełajet – żołtyj (pragnie-żółty) itd. Na tym polega akrofonia. O to tutaj chodzi”.

Forma tekstowa

—————————————-

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: